Komunikacja niewerbalna w negocjacjach polega na:

1. obserwowaniu zachowań rozmówcy jako źródło informacji,

2. niewerbalnych aktach komunikacyjnych (gestykulacji, mimiki, dotyku i kontaktu fizycznego, spojrzeniu wzajemnym i spoglądaniu jednostronnym, wyglądzie fizycznym, pozycji ciała),

3. emblematach tj. przekazywaniu znaczeń np. podniesienie ręki z palcami w kształcie litery V, co oznacza zwyciestwo,

4. ilustratorach np. gestykulacji rękami w trakcie wypowiedzi,

5. ekspresji tzn. intonacji głosu, rodzaju spojrzeń, gwałtownym podniesieniu głosu,

6. regulatorach tzn. regulowaniu zachowań kontrowersyjnych,

7. adaptatorach tj. dostosowaniu dystansu fizycznego do dystansu psychicznego, są to takie akty jak poprawienie się na krześle, przestępowanie z nogi na nogę, poprawianie ubrania.

W sytuacjach negocjacyjnych szczególnie istotne znaczenie ma spojrzenie, otwarte i szczere patrzenie w oczy to znaczący sygnał nastawienia pozytywnego. Kontakt osobisty odbywa się najczęściej w odległości około 1 metra. Odległość większa niż 1,5 metra to dystans formalny, który oznacza niski stopienń zażyłości. Komunikacja niewrebalna ma bardzo duże znaczenie , informuje o postawach wzajemnych, przeżywanych uczuciach, autentycznych ocenach i spontanicznych reakcjach.