Taktyki, style i techniki w negocjacjach:

1. dominacja,

2. dostosowanie się,

3. unikanie,

4. kompromis,

5. integratywne negocjacje,

6. kryteria różnorodności stylu negocjacji,

7. nastawienie kooperacyjne lub rywalizacyjne,

8. "przegrana - przegrana" - odnosi się do negocjacji, w której żadna ze stron nie uzyskała korzyści i każda poniosła straty w postaci czasu, kosztów prowadzenia rozmów. Dużą rolę w stworzeniu tej sytuacji ma nastawienie rozmówcy.

9. "wygrana - wygrana" - obie strony starają się być dla siebie przyjazne, do ugody dochodzi znacznie łatwiej niż przy wyborze innych sposbów negocjacji. Jednak ze względu na swoją specyfikę, najczęściej styl ten spotykany jest w negocjacjach rodzinnych i przyjacielskich.

10. "wygrana - przegrana" - siła negocjacji decyduje o wygranej, twarda taktyka prowadzenia tego rodzaju negocjacji pozwala na wymuszenia jednostronnych ustępstw drugiej strony, a także do stosowania różnych chwytów i manipulacji, pozwalających na ukrycie swych prawdziwych intencji i poglądów.

11. styl rzeczowy:

a) oddzielenie ludzi od problemu, chodzi o trwałe nastawienie na kontrolowanie swego stanu emocjonalnego i świadomość tego, co się odczuwa wobec przedstawicieli drugiej strony. Zwłaszcza uczucia negatywne takie jak złość, podejrzliwość, irytacja łatwo prowadzą do nieporozumień i automatycznego mieszania perspektywy stosunków międzyludzkich z perspektywą interesu.

b) broń sprawy, nie pozycji przetargowych - celem negocjatora staje się w takim przypadku właśnie stanowisko a nie dążenie do porozumienia,

c) nowe możliwości, poszukiwanie nowych dobrych rozwiązań dla siebie i dla drugiej strony, gdyż brak nowych możliwości spowoduje zerwanie układów,

d) obiektywne kryteria, takimi kryteriami mogą być wartości rynkowe towaru, koszty przechowywania w przypadku odroczenia decyzji, standardy uczciwości, precedensowe decyzje innych negocjatorów, decyzja sądu arbitrażowego, oszacowanie przez ekspertów w danej dziedzinie, tradycyjne związanie z daną sprawą.